Aşağıdaki bilgiler tamamen alıntı olup uzun bir yazı dizisidir , ara ara eklemeye çalışacağım ...
Levitasyon ile yapılan binalardan tutun kadim uygarlıklarda levitasyon kullanımına kadar ne ararsanız var yazıda ...
Bazı noktalar çok uç görünsede üzerinde düşünmeye değer...


Kadim medeniyetler o zamandan beri bilim için kayıp olan bilgiye sahip miydiler? Kadim Mısırlılar piramitleri inşa etmelerine yardım eden – bugün unutulmuş – şaşırtıcı teknolojilere sahipler miydi?

Stonehenge’den Piramitler’e kadar kadim medeniyetlere ait birçok kalıntı gösteriyor ki anıtları için devasa taşlar kullanmışlar. Basit bir soru, niçin? Aynı yapılar daha kolay taşınan, bugün tuğlaları gibi küçük birimlerle daha kolay inşa edilemez miydi?

Yoksa kadimler bazıları tonlarca ağırlığında olan bu taşları kaldırma ve hareket ettirmek için bir yöntem mi biliyorlardı, onlar için iki kiloluk bir tuğlayı kaldırmak kadar kolay mıydı bu iş? Bazı araştırmanların ileri sürdüğüne göre kadimler levitasyon sanatında ustaydılar, sonikler veya bazı başka bilinmeyen yöntemler kullanarak yerçekimini alt edip dev kütleleri kolaylıkla hareket ettirebiliyorlar mıydı?

Mısır Piramitleri

Mısır piramitlerinin nasıl inşa edildikleri tam bin yıldır süren bir tartışmanın konusunu oluşturuyor. Gerçek şu ki hiç kimse gerçekten nasıl inşa edildiklerini bilmiyor. Bilim adamlarının günümüzdeki tahminine göre Büyük Piramit’i ipler, rampalar, tekerler, kaba kuvvet kullanarak inşa etmek için 4,000 ila 5,000 insan ve 20 yıllık çalışma gerekiyor.

Kuşkusuz gerçekten böyle de olmuş olabilir. Fakat 10. asra ait Arapların Herodot’u denen Arap tarihçisi Abul Hasan Ali Al Mesudi’nin kitabında çok ilginç bir pasaj bulunmaktadır. Al Mesudi, Mısır’da yerleşmeden önce kendi vaktinin bilinen dünyasının büyük bir kısmını gezmiş ve 30 ciltlik bir dünya tarihi kitabı yazmıştır. Mısır piramitlerinin büyüklüğü karşısında şaşırmış ve büyük taş blokların nasıl taşındığına dair yazmıştır. İlk olarak taşınacak taşın altına bir “majikal papirüs’ konurdu. Sonra taşa bir metalle vurulur ve taşın, iki tarafı demir çitlerle çevrili taş bir yol boyunca ilerlemesi sağlanırdı. Al Mesudi’ye göre taş yaklaşık 50 metre kadar yol aldıktan sonra yere konardı. Süreç taşın inşaatçıların istediği yere taşınmasına kadar devam ederdi.

Al Mesudi’nin bunları yazdığı sırada piramitlerin hali hazırda binlerce yıllık olduğunu düşünürsek, bu bilgiyi nereden aldığını merak ederiz. Acaba bu Mısır’da kuşaktan kuşağa aktarılan sözel bir tarih miydi? Hikayenin tuhaf ayrıntıları bu olasılığı akla getiriyor. Yoksa bu hikaye, devasa eserlerin karşısında bizim kadar büyülenen ve bu dev yapıları inşa etmek için majikal güçler gerektiğine inanan yetenekli bir öykücünün uydurması mı?

Diyelim ki hikaye doğru, ne türden levitasyon güçleri işin içindeydi? Taşa vurmak bu türden bir sonik levitasyonla sonuçlanan titreşimleri mi yaratmıştı? Yoksa taşların ve demirlerin yerleşimi bir manyetik levitasyon için miydi? Hangisi doğru olursa olsun, iki senaryo da bugün bizim için imkansız.

Diğer Şaşırtıcı Megalitler

Mısır piramitleri dev taş bloklar içeren tek kadim anıtlar değiller. Tam tersine. Dünyanın çeşitli yerlerindeki büyük tapınaklar ve eserler inanılmaz boyutlarda taş bileşenler içeriyorlar, ama bunların inşaatı hakkında çok az şey biliniyor.

Jüpiter Tapınağı: Lübnan Baalbek’teki bu tapınak beşeri bir yapıda kullanılmış en büyük taş blokları içeriyor. Her bloğun tahmini ağırlığı 1,000 ton. Bugün var olan süper vinçlerden hiçbiri bu taşları kaldıramaz! Fakat bu taşlar öyle kusursuz bir şekilde yerleştirilmişlerdir ki aralarına bir iğne bile sokamazsınız. Yakınlarda Hajar el Hibla (Hamile kadın) diye bilenen daha da büyük bir taş bile var. Bu taş ocakta terk edilmiş ve kullanılmamıştır. Fakat bu dikdörtgen taş blok bugüne kadar insan eliyle yapılmış en büyük taş olarak 1,2000 ton tutmaktadır. Bu kayayı yerinden kıpırdatmak için 16,000 insana ihtiyaç vardır, bu ağırlık yirminci asrın makine ve teknolojilerinin alt edemeyeceği bir ağırlık.
Bolivya’da yerden 4 metre yüksekteki Tiahuanaco platosunda Puerta del Sol (Güneş Kapısı) denen etkileyici bir anıt dikilmektedir. İnceden inceye oyulmuş olan bu kapı 10 ton ağırlığındadır ve buraya nasıl geldiği tam bir bilmecedir.
Bazen ‘Pasifik’in Machu Pichu’su’ denilen Nan Madol, Mikronezya Federal Devletleri’nin başşehri Pohnpei adasındaki kalıntıların ismidir. İ.Ö. 200 yıllarında inşa edilen bu kayıp şehir 6 metre uzunluğunda yarım metre çapında üst üste yığılmış taş kütüklerle yapılmıştır. Duvarların yüksekliği 12 metreyi bulurken, kalınlığı 6 metre kadardır. Bu taşların nasıl taşınıp yukarı nasıl kaldırıldıkları bir bilmece.
Bu çok farklı kadim kültürlerin dev taş blokları canlarının istediği gibi hareket ettirmelerini sağlayan sır neydi? Son sınırında bir deha, devasa miktarlarda köle kas gücü mü? Yoksa başka, daha gizemli bir yol mı vardı? Bu kültürlerin söz konusu eserlerin nasıl inşa edildiğine dair bir kayıt bırakmaması da başka bir mesele. Ne var ki neredeyse bu taşların olduğu bütün kültürlerde taşların akustik yollarla taşındığına dair efsaneler var. Ya büyücülerin şarkıları, ya da majikal bir demir çubuk bu sesi üretiyor, bazen de bu ses çanlarla, lirlerle, ıslıklarla, gonklarla yapılıyor.

çok ilginç teşekkürler